noun · neutersecond declension
phalangium
phalangium n (genitive phalangiī or phalangī)
Classical[pʰaˈɫaŋ.ɡi.ũː]Ecclesiastical[faˈlan̠ʲ.d͡ʒi.um]
Meaning
- neuterA kind of venomous spider
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | phalangium | phalangia |
| genitive | phalangiī phalangī | phalangiōrum |
| dative | phalangiō | phalangiīs |
| accusative | phalangium | phalangia |
| ablative | phalangiō | phalangiīs |
| vocative | phalangium | phalangia |
phălangĭum or -on, ii, n. (late collat. form phălangĭus, ii, m., Veg. Vet. 3, 81; Isid. 14, 6, 16), = φαλάγγιον.
I. A kind of venomous spider, Cels. 5, 27, 9; Plin. 18, 17, 44, § 156; 8, 27, 41, § 97; 11, 24, 28, § 79. —
II. Spider-root, anthericum, for phalangites, Plin. 27, 12, 98, § 124.
Origins
- Proto-Indo-European*bʰelǵ-der.?
- Latinphalangium
Pre-Greekder. Ancient Greek φάλαγξ (phálanx) Proto-Indo-European *-yósder. Ancient Greek -ῐος (-ĭos)? Ancient Greek -ιον (-ion) Ancient Greek φαλάγγιον (phalángion)bor. Latin phalangium Borrowed from Ancient Greek φαλάγγιον (phalángion).