LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

pestis

pestis f (genitive pestis)
Classical[ˈpɛs.tɪs]Ecclesiastical[ˈpɛs.tis]

Meaning

  1. femininedisease, plague, pestilence, infection
    Quam simul ac tālī persēnsit peste tenērī [...].And as soon as [Juno] sensed that [Dido was now] gripped by such a plague [of passion] …. (Erotic passion here is likened to a deadly disease.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.90
    Ēripite hanc pestem perniciemque mihi!And rid me from this pernicious plague!c. 84 BCE – 54 BCE, Catullus, Carmina 76.20
  2. femininea pest
  3. femininedestruction, ruin, death

Latīnē defined in Latin in our graded readers

morbus multōs occīdēns
pestis -is (f) — in Aeneis, ch. 7

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Lues · Contagium · Pestilentia · Pestis · Pernicies · Exitium · Interitus · Exitus

1. Lues (from λοιμός) denotes epidemic disease, as proceeding from an impure morbid matter; contagium (from contingere? or κατατήκειν?) as contagious; pestilentia, as a disease reigning in the land, and especially as a pestilence. Sall. Cat. 10. Post ubi contagia quasi pestilentia invasit. Plin. H. N. xxiii. 28. Laurus folia pestilentiæ contagia prohibent. Lucan. vi. 86. Fluidæ contagia pestis. 2. Pestis is used for pestilence itself only by the poets; otherwise it denotes, like exitium and pernicies (from necare), that which destroys in general, without reference to disease; but pestis is, according to rule, used as a concrete, exitium and pernicies as abstract terms. Sen. N. Q. iii. pr. Philippi aut Alexandri . . . . qui exitio gentium clari non minores fuere pestes mortalium quam inundatio. 3. Pernicies has an active meaning, and denotes the destruction of a living being by murder; whereas exitium has a passive meaning, and denotes the destruction even of lifeless objects by annihilation; lastly, interitus has, like exitus, a neutral meaning, the destruction of living or lifeless objects by decay. Tac. Ann. xiv. 65. Poppæa non nisi in perniciem uxoris nupta; postremo crimen omni exitio gravius: and ii. 68. Cic. Cat. iv. 3. Cum de pernicie populi Romani, exitio hujus urbis cogitarit. Rull. ii. 4, 10. Extremi exitiorum exitus. 4. Exitium is a violent, exitus a natural end. Cic. Rull. ii. 4, 10. Qui civitatum afflictarum perditis jam rebus extremi exitiorum solent esse exitus, is, as it were, the last breath of a state that is being destroyed; like Verr. v. 6, 12 Exitus exitiales. (ii. 62. iii. 176.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativepestispestēs
genitivepestispestium
dativepestīpestibus
accusativepestempestēs
pestīs
ablativepestepestibus
vocativepestispestēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

calamitatem, pestem inferre alicui
to bring mishap, ruin on a person.
pestem alicui (in aliquem) machinari
to compass, devise a man's overthrow, ruin.

pestis, is, f. perh. for perd-tis, from perdo,
I. a deadly, esp. an infectious or contagious disease, a plague, pest, pestilence; also, a noxious atmosphere, unhealthy weather (class., but rare for pestilentia; cf. contagio, lues).
I. Lit.: hos pestis necuit, Enn. ap. Prisc. p. 861 P. (Ann. v. 549 Vahl.): ibes avertunt pestem ab Aegypto, Cic. N. D. 1, 36, 101: avertere a populo pestem, Liv. 4, 25, 3; 5, 14; 25, 26: alii aliā peste absumpti sunt, Liv. 25, 19.—Poet.: crudelem nasorum interfice pestem, i. e. stinking smell, Cat. 69, 9.—In plur.: in omnibus morbis ac pestibus, Col. 7, 5 fin; 2, 9, 9 sq.—
II. Transf., in gen., destruction, ruin, death (class.): qui alteri exitium parat, Eum scire oportet, sibi paratam pestem ut participet parem, Enn. ap. Cic. Tusc. 2, 17, 39 (Trag. v. 22 Vahl.); so with exitium, Enn. ap. Cic. Div. 1, 21, 42 (Trag. v. 68 Vahl.): quanta pernis pestis veniet! Plaut. Capt. 4, 3, 3; Lucr. 3, 347: detestabilis pestis, Cic. Off. 2, 5, 16: pestis ac pernicies civitatis, id. Rab. Perd. 1, 2; 9, 25: priusquam oppeto malam pestem (= subeo mortem), Enn. ap. Cic. Tusc. 2, 16, 38 (Trag. v. 15 Vahl.); so, occidam oppetamque pestem, will seek my death, Plaut. Capt. 3, 3, 11; cf. id. As. 1, 1, 7: servatae a peste carinae, i. e. from the fire, Verg. A. 5, 699: pestem miserrimam importare alicui, Cic. Deiot. 15, 43: machinari alicui, id. N. D. 3, 26, 67: minitari, Liv. 2, 49.—
B. Concr., of a destructive thing or person, a pest, curse, bane: quin unā omnes peste hac populum liberant? Plaut. Ps. 1, 2, 70: peste interimor textili (of the poisoned and fatal garment of Nessus), Cic. poët. Tusc. 2, 8, 20: coluber, Pestis boum, Verg. G. 3, 419: illa furia ac pestis patriae (of Clodius), id. Sest. 14, 33: post abitum hujus importunissimae pestis, id. Verr. 2, 3, 54, § 125: nec saevior ulla Pestis et ira deūm (of the Harpies), Verg. A. 3, 214: pestes frugum, Plin. 22, 25, 77, § 160; of Nero: clade et peste sub illā, Juv. 4, 84.—In plur.: quaedam pestes hominum, social pests, Cic. Fam. 5, 8, 2: variae pestes, Verg. G. 1, 181: corporeae pestes, id. A. 6, 737.

Origins

Of uncertain origin. Equated with a supposed second element of Younger Avestan 𐬐𐬀𐬞𐬀𐬯𐬙𐬌𐬱 (kapastiš), the name of an illness, which beside ka-pastiš has its morphological boundaries also rendered kap-astiš and been identified with Persian کبست (kabast, “colocynth; deadly poison”), with seemingly the suffix as Persian دهمست (dahmast, “laurel”) if not اسپست (aspest, “lucerne”).

Descendants
  • Catalanpesta
  • Italianpeste
  • Frenchpestefrom Middle French peste
  • GermanPestfrom Middle French peste
  • Romanianpestăfrom Middle French peste
  • Englishpestfrom Middle French peste
  • Portuguesepeste
  • Spanishpeste
  • Hungarianpestis
  • Danishpestfrom Middle French peste

Quick answers

What does pestis mean in Latin?
pestis, a noun, means “disease, plague, pestilence, infection; a pest; destruction, ruin, death”.
What is the genitive of pestis?
The genitive singular is pestis. pestis is feminine, third declension.
How do you pronounce pestis?
In classical Latin, [ˈpɛs.tɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpɛs.tis].