adjectivethird-declension one-termination adjective (non-i-stem)
pervetus
pervetus (genitive perveteris)
Classical[ˈpɛr.wɛ.tʊs]Ecclesiastical[ˈpɛr.ve.tus]
Meaning
- one terminationvery old, aged, ancient
- one terminationvery long-standing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pervetus | pervetus | pervetus |
| genitive | perveteris | perveteris | perveteris |
| dative | perveterī | perveterī | perveterī |
| accusative | perveterem | perveterem | pervetus |
| ablative | pervetere | pervetere | pervetere |
| vocative | pervetus | pervetus | pervetus |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perveterēs | perveterēs | pervetera |
| genitive | perveterum | perveterum | perveterum |
| dative | perveteribus | perveteribus | perveteribus |
| accusative | perveterīs perveterēs | perveterīs perveterēs | pervetera |
| ablative | perveteribus | perveteribus | perveteribus |
| vocative | perveterēs | perveterēs | pervetera |
per-vĕtus, ĕris, adj.,
I. very old:
signum ligneum, Cic. Verr. 2, 4, 3, § 7: oppidum, id. ib. 2, 4, 33, § 72: amicitia, id. Fam. 13, 17: epistula sed sero allata, id. Q. Fr. 3, 1, 4, § 14: vinum non pervetus, Cels. 5, 26, 30.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
per-vetus eris, adj.,
very old, most ancient: signum ligneum: amicitia: tempora.
Origins
From per- + vetus.