noun · femininethird declension
perplexitās
perplexitās f (genitive perplexitātis)
Classical[pɛrˈpɫɛk.sɪ.taːs]Ecclesiastical[perˈplɛk.si.tas]
Meaning
- perplexity, state of bewilderment
- obscurity
Latīnē defined in Latin in our graded readers
obscūritās implicātaperplexitās -ātis (f) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 19
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | perplexitās | perplexitātēs |
| genitive | perplexitātis | perplexitātum |
| dative | perplexitātī | perplexitātibus |
| accusative | perplexitātem | perplexitātēs |
| ablative | perplexitāte | perplexitātibus |
| vocative | perplexitās | perplexitātēs |
perplexĭtas, ātis, f. id.,
I. perplexity, obscurity (post-class.), Amm. 18, 6, 19.
Origins
Proto-Indo-European *per-der. Proto-Italic *peri- Latin per- Latin plectere Latin perplexus Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin perplexitās From perplexus (“entangled, puzzled, bewildered”) + -tās.
Descendants
- Catalanperplexitat
- Englishperplexity
- Frenchperplexité
- Italianperplessità
- Portugueseperplexidade
- Romanianperplexitate
- Spanishperplejidad
In English words that came into English from perplexitās
- perplexityperplexitās