adjectivefirst/second-declension adjective
perniciōsus
perniciōsus (feminine perniciōsa, neuter perniciōsum, comparative perniciōsior, superlative perniciōsissimus)
Classical[pɛr.nɪ.kiˈoː.sʊs]Ecclesiastical[per.ni.t͡ʃiˈɔː.s̬us]
Meaning
- adjectivedestructive, ruinous, baleful, pernicious
Fuit, fuit ista quondam in hāc rē pūblicā virtūs, ut virī fortēs ācriōribus suppliciīs cīvem perniciōsum quam acerbissimum hostem coercērent. There was — there was once in this republic such virtue, with the result that brave men would restrain a destructive citizen with harsher punishments than a most bitter enemy. (Fuit, fuit exemplifies anadiplosis.)
63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.3
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perniciōsus | perniciōsa | perniciōsum |
| genitive | perniciōsī | perniciōsae | perniciōsī |
| dative | perniciōsō | perniciōsae | perniciōsō |
| accusative | perniciōsum | perniciōsam | perniciōsum |
| ablative | perniciōsō | perniciōsā | perniciōsō |
| vocative | perniciōse | perniciōsa | perniciōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perniciōsī | perniciōsae | perniciōsa |
| genitive | perniciōsōrum | perniciōsārum | perniciōsōrum |
| dative | perniciōsīs | perniciōsīs | perniciōsīs |
| accusative | perniciōsōs | perniciōsās | perniciōsa |
| ablative | perniciōsīs | perniciōsīs | perniciōsīs |
| vocative | perniciōsī | perniciōsae | perniciōsa |
pernĭcĭōsus, a, um, adj. pernicies,
I. destructive, ruinous, baleful, pernicious (syn.:
exitialis, capitalis): perniciosae leges, Caes. B. C. 1, 7: scripta auctori perniciosa suo, Ov. Tr. 5, 1, 68.—Comp.: morbi animi perniciosiores sunt, quam corporis, Cic. Tusc. 3, 3, 5; Sall. J. 46, 8.—Sup.: perniciosissimum fore, Nep. Ages. 6, 2; Inscr. Grut. 113, 2.—As subst.: pernĭcĭōsa, ōrum, n., baneful things: petuntur, Juv. 10, 54; cf.: inter perniciosissima numerare, Vell. 2, 7, 5.—Hence, adv.: pernĭcĭōsē, destructively, ruinously, perniciously: multa perniciose, multa pestifere sciscuntur in populis, Cic. Leg. 2, 5, 13: luxuriat vitis, Plin. 17, 22, 35, § 178.—Comp., Cic. Leg. 3, 14, 32.—Sup., Aug. Ep. 39.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
perniciōsus adj. with comp. and sup.
pernicies, destructive, ruinous, baleful, pernicious : lubido, S.: flamma: leges, Cs.: scripta auctori perniciosa suo, O.: morbi perniciosiores: Obsequium ventris mihi perniciosius est, H.: perniciosissimum fore, si, etc., N.—Plur n . as subst, baneful things : perniciosa loquebatur, talked injuriously : petuntur, Iu.
Origins
From perniciēs + -ōsus.
Descendants
- Catalanperniciós
- Englishpernicious
- Frenchpernicieux
- Italianpernicioso
- Spanishpernicioso
- Portuguesepernicioso
- Galicianpernicioso
- Sicilianpirniciusu
In English words that came into English from perniciōsus
- perniciousperniciōsus