LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

perniciōsus

perniciōsus (feminine perniciōsa, neuter perniciōsum, comparative perniciōsior, superlative perniciōsissimus)
Classical[pɛr.nɪ.kiˈoː.sʊs]Ecclesiastical[per.ni.t͡ʃiˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivedestructive, ruinous, baleful, pernicious
    Fuit, fuit ista quondam in hāc rē pūblicā virtūs, ut virī fortēs ācriōribus suppliciīs cīvem perniciōsum quam acerbissimum hostem coercērent. There was — there was once in this republic such virtue, with the result that brave men would restrain a destructive citizen with harsher punishments than a most bitter enemy. (Fuit, fuit exemplifies anadiplosis.)63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.3

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeperniciōsusperniciōsaperniciōsum
genitiveperniciōsīperniciōsaeperniciōsī
dativeperniciōsōperniciōsaeperniciōsō
accusativeperniciōsumperniciōsamperniciōsum
ablativeperniciōsōperniciōsāperniciōsō
vocativeperniciōseperniciōsaperniciōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeperniciōsīperniciōsaeperniciōsa
genitiveperniciōsōrumperniciōsārumperniciōsōrum
dativeperniciōsīsperniciōsīsperniciōsīs
accusativeperniciōsōsperniciōsāsperniciōsa
ablativeperniciōsīsperniciōsīsperniciōsīs
vocativeperniciōsīperniciōsaeperniciōsa

pernĭcĭōsus, a, um, adj. pernicies,
I. destructive, ruinous, baleful, pernicious (syn.: exitialis, capitalis): perniciosae leges, Caes. B. C. 1, 7: scripta auctori perniciosa suo, Ov. Tr. 5, 1, 68.—Comp.: morbi animi perniciosiores sunt, quam corporis, Cic. Tusc. 3, 3, 5; Sall. J. 46, 8.—Sup.: perniciosissimum fore, Nep. Ages. 6, 2; Inscr. Grut. 113, 2.—As subst.: pernĭcĭōsa, ōrum, n., baneful things: petuntur, Juv. 10, 54; cf.: inter perniciosissima numerare, Vell. 2, 7, 5.—Hence, adv.: pernĭcĭōsē, destructively, ruinously, perniciously: multa perniciose, multa pestifere sciscuntur in populis, Cic. Leg. 2, 5, 13: luxuriat vitis, Plin. 17, 22, 35, § 178.—Comp., Cic. Leg. 3, 14, 32.—Sup., Aug. Ep. 39.

Origins

From perniciēs + -ōsus.

Descendants
  • Catalanperniciós
  • Englishpernicious
  • Frenchpernicieux
  • Italianpernicioso
  • Spanishpernicioso
  • Portuguesepernicioso
  • Galicianpernicioso
  • Sicilianpirniciusu

In English words that came into English from perniciōsus

  • perniciousperniciōsus

Quick answers

What does perniciōsus mean in Latin?
perniciōsus, a adjective, means “destructive, ruinous, baleful, pernicious”.
How do you pronounce perniciōsus?
In classical Latin, [pɛr.nɪ.kiˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [per.ni.t͡ʃiˈɔː.s̬us].