LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

permagnificus

permagnificus (feminine permagnifica, neuter permagnificum)
Classical[pɛr.maŋˈnɪ.fɪ.kʊs]Ecclesiastical[per.maɲˈɲiː.fi.kus]

Meaning

  1. adjectiveVery sumptuous or magnificent

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepermagnificuspermagnificapermagnificum
genitivepermagnificīpermagnificaepermagnificī
dativepermagnificōpermagnificaepermagnificō
accusativepermagnificumpermagnificampermagnificum
ablativepermagnificōpermagnificāpermagnificō
vocativepermagnificepermagnificapermagnificum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepermagnificīpermagnificaepermagnifica
genitivepermagnificōrumpermagnificārumpermagnificōrum
dativepermagnificīspermagnificīspermagnificīs
accusativepermagnificōspermagnificāspermagnifica
ablativepermagnificīspermagnificīspermagnificīs
vocativepermagnificīpermagnificaepermagnifica

per-magnĭfĭcus, a, um, adj.,
I. very sumptuous, very magnificent: convivium, Vulg. Esther, 2, 18.

Origins

From per- + magnificus.

Quick answers

What does permagnificus mean in Latin?
permagnificus, a adjective, means “Very sumptuous or magnificent”.
How do you pronounce permagnificus?
In classical Latin, [pɛr.maŋˈnɪ.fɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [per.maɲˈɲiː.fi.kus].