adjectivefirst/second-declension adjective
permagnificus
permagnificus (feminine permagnifica, neuter permagnificum)
Classical[pɛr.maŋˈnɪ.fɪ.kʊs]Ecclesiastical[per.maɲˈɲiː.fi.kus]
Meaning
- adjectiveVery sumptuous or magnificent
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | permagnificus | permagnifica | permagnificum |
| genitive | permagnificī | permagnificae | permagnificī |
| dative | permagnificō | permagnificae | permagnificō |
| accusative | permagnificum | permagnificam | permagnificum |
| ablative | permagnificō | permagnificā | permagnificō |
| vocative | permagnifice | permagnifica | permagnificum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | permagnificī | permagnificae | permagnifica |
| genitive | permagnificōrum | permagnificārum | permagnificōrum |
| dative | permagnificīs | permagnificīs | permagnificīs |
| accusative | permagnificōs | permagnificās | permagnifica |
| ablative | permagnificīs | permagnificīs | permagnificīs |
| vocative | permagnificī | permagnificae | permagnifica |
per-magnĭfĭcus, a, um, adj.,
I. very sumptuous, very magnificent:
convivium, Vulg. Esther, 2, 18.Origins
From per- + magnificus.