verbfirst conjugation
perflō
perflō (present infinitive perflāre, perfect active perflāvī, supine perflātum)
Classical[ˈpɛr.fɫoː]Ecclesiastical[ˈpɛr.flo]
Meaning
- transitiveto blow through, across or over
- intransitiveto blow (through)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | perflō | perflābam | perflābō | perflāvī | perflāveram | perflāverō perflārō |
| 2nd sg. | perflās | perflābās | perflābis | perflāvistī perflāstī | perflāverās perflārās | perflāveris |
| 3rd sg. | perflat | perflābat | perflābit | perflāvit | perflāverat perflārat | perflāverit perflārit |
| 1st pl. | perflāmus | perflābāmus | perflābimus | perflāvimus | perflāverāmus | perflāverimus perflārimus |
| 2nd pl. | perflātis | perflābātis | perflābitis | perflāvistis perflāstis | perflāverātis perflārātis | perflāveritis perflāritis |
| 3rd pl. | perflant | perflābant | perflābunt | perflāvērunt perflāvēre, perflārunt | perflāverant perflārant | perflāverint perflārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | perflem | perflārem | perflāverim perflārim | perflāvissem perflāssem |
| 2nd sg. | perflēs | perflārēs | perflāverīs | perflāvissēs perflāssēs |
| 3rd sg. | perflet | perflāret | perflāverit perflārit | perflāvisset perflāsset |
| 1st pl. | perflēmus | perflārēmus | perflāverīmus perflārīmus | perflāvissēmus perflāssēmus |
| 2nd pl. | perflētis | perflārētis | perflāverītis perflārītis | perflāvissētis perflāssētis |
| 3rd pl. | perflent | perflārent | perflāverint perflārint | perflāvissent perflāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | perflor | perflābar | perflābor |
| 2nd sg. | perflāris perflāre | perflābāris perflābāre | perflāberis perflābere |
| 3rd sg. | perflātur | perflābātur | perflābitur |
| 1st pl. | perflāmur | perflābāmur | perflābimur |
| 2nd pl. | perflāminī | perflābāminī | perflābiminī |
| 3rd pl. | perflantur | perflābantur | perflābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | perfler | perflārer |
| 2nd sg. | perflēris perflēre | perflārēris perflārēre |
| 3rd sg. | perflētur | perflārētur |
| 1st pl. | perflēmur | perflārēmur |
| 2nd pl. | perflēminī | perflārēminī |
| 3rd pl. | perflentur | perflārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | perflā | perflāre |
| pres. 2nd pl. | perflāte | perflāminī |
| fut. 2nd sg. | perflātō | perflātor |
| fut. 3rd sg. | perflātō | perflātor |
| fut. 2nd pl. | perflātōte | — |
| fut. 3rd pl. | perflantō | perflantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | perflāre | perflārī |
| perfect infinitive | perflāvisse perflāsse | perflātum esse |
| future infinitive | perflātūrum esse | perflātum īrī |
| present participle | perflāns | — |
| perfect participle | — | perflātus perflāta, perflātā, perflātae, perflātam, perflātārum, perflātās, perflātī, perflātōrum, perflātōs |
| future participle | perflātūrus perflātūra, perflātūrā, perflātūrae, perflātūram, perflātūrārum, perflātūrās, perflātūre, perflātūrī, perflātūrīs, perflātūrō, perflātūrōrum, perflātūrōs, perflātūrum | perflandus perflanda, perflandā, perflandae, perflandam, perflandārum, perflandās, perflande, perflandīs, perflandōrum, perflandōs |
gerundperflandī, perflandō, perflandumsupineperflātum, perflātū
per-flo, āvi, ātum, 1, v. a. and n.,
I. to blow through or over (not in Cæs.).
I. Act.:
cum venti nubila perflant, Lucr. 6, 132; cf. id. 6, 136, and Ov. R. Am. 369: unde (nubilarium) commodissime perflari possit, Varr. R. R. 1, 13: venti terras turbine perflant, Verg. A. 1, 83: colles, qui cum perflantur ipsi, tum adferunt umbram vallibus, Cic. Rep. 2, 6, 11: granaria perflari undique malunt, Plin. 18, 30, 73, § 302: murmura conchā, to sound by blowing through, Luc. 9, 348: perflata est terra austro, Vulg. Job, 37, 17.—II. Neutr., to blow through, to blow, Col. 2, 21, 5:
perflantibus undique procellis, Plin. 2, 107, 111, § 240.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
per-flō —, —, āre,
to blow through, blow over: perflant altissima venti, O.: venti terras turbine perflant, V.: cum perflantur ipsi (colles): iam perflare ad ipsos auram maris, reached, Cu.
Origins
Proto-Indo-European *bʰel- Proto-Indo-European *-eh₁- Proto-Indo-European *bʰleh₁-der. Proto-Italic *flāōder. Latin flō Latin perflō From per- + flō.