noun · masculinethird declension
perduellis
perduellis m (genitive perduellis)
Classical[pɛr.duˈɛl.lɪs]Ecclesiastical[per.duˈɛl.lis]
Meaning
- masculinepublic enemy
thus, in the name of the immortal gods, the Senate declared that, as the vanquished former public enemies kings Perseus and Gentius as well as Macedonia and the Illyricum are under the rule of the [Senate and] People of Rome, […]
Fourth quarter of the 1st century BCE, Livy, The History of Rome. With An English Translation, Alfred C. Schlesinger (ed.), book 45, 16.7, Harvard University Press (publ. 1951). item, quod ad honorem deum immortalium pertineret, decrevit senatus ut quoniam perduelles superati Perseus et Gentius reges cum Macedonia atque Illyrico in potestate populi Romani essent, […] - masculineenemy (in time of war)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
hostis pūblicusperduellis -is (m) — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 16, 24
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | perduellis | perduellēs |
| genitive | perduellis | perduellium perduellum |
| dative | perduellī | perduellibus |
| accusative | perduellem | perduellēs perduellīs |
| ablative | perduelle | perduellibus |
| vocative | perduellis | perduellēs |
per-dŭellis, is (
I. gen. plur. perduellūm, Att. ap. Non. 22, 15, or Trag. Rel. p. 238 Rib.; abl. perdvellibus, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 49 Müll., or p. 146 Vahl.), m. per-duellum, i. e. bellum, a public enemy, an enemy actually waging war against a country (mostly anteclass. for the class. hostis):
quos nos hostes appellamus, eos veteres perduelles appellabant, per eam adjectionem indicantes, cum quibus bellum esset, Dig. 50, 16, 234: equidem illud etiam animadverto, quod qui proprio nomine perduellis esset, is hostis vocaretur, lenitate verbi tristitiam rei mitigante, Cic. Off. 1, 12, 37; Varr. L. L. 5, § 3 Müll.: apud Ennium perduelles dicuntur hostes, Varr. L. L. 7, § 49 ib.: perduelles superati, S. C. ap. Liv. 45, 16, 7: pirata non est ex perduellium numero, sed communis hostis omnium, Cic. Off. 3, 29, 107; Liv. 25, 12; 36, 2; Plaut. Am. 1, 1, 94; id. Cist. 1, 3, 53; Amm. 26, 7 sq.; 29, 5.—II. Transf., a private enemy, an enemy, = inimicus (Plautin.), Plaut. Ps. 2, 1, 8; cf. id. ib. 15.— Perduellis seems never to mean traitor to one's country (cf. perduellio); in this sense parricida is used instead.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
perduellis is, m
per+duellum, a public enemy, country's foe : perduelles superati, L.: pirata non est ex perduellium numero, sed communis hostis omnium.
Origins
From per- + duellum.
In English words that came into English from perduellis
- perduellionperduellio