adjective
percontātīvus
Meaning
- universally known
percontātīvus (percunct-), a, um, adj. percontor,
I. universally known (postclass.), Cael. Aur. Tard. 4, 8, 114.—
II. In gram., interrogative:
modus, Diom. p. 328 P.—Adv.: percontātīvē, inquiringly, Charis. p. 161 P.