LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

perantīquus

perantīquus (feminine perantīqua, neuter perantīquum)
Classical[pɛ.ranˈtiː.kʊs]Ecclesiastical[pe.ranˈtiː.kʷus]

Meaning

  1. adjectivevery ancient

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeperantīquusperantīquaperantīquum
genitiveperantīquīperantīquaeperantīquī
dativeperantīquōperantīquaeperantīquō
accusativeperantīquumperantīquamperantīquum
ablativeperantīquōperantīquāperantīquō
vocativeperantīqueperantīquaperantīquum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeperantīquīperantīquaeperantīqua
genitiveperantīquōrumperantīquārumperantīquōrum
dativeperantīquīsperantīquīsperantīquīs
accusativeperantīquōsperantīquāsperantīqua
ablativeperantīquīsperantīquīsperantīquīs
vocativeperantīquīperantīquaeperantīqua

pĕr-antīquus, a, um, adj.,
I. very ancient, Cic. Brut. 10, 41: testes, id. Rep. 1, 37, 58: sacrarium, Cic. Verr. 2, 4, 2, § 4: calceamenta, Vulg. Jos. 9, 5.

Origins

Proto-Indo-European *h₂ent- Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *h₂énts Proto-Indo-European *-i Proto-Indo-European *h₂énti Proto-Indo-European *h₃ekʷ- Proto-Indo-European *h₂énti-h₃kʷ-o-s Latin antiquus Latin perantīquus From per- + antiquus.

Quick answers

What does perantīquus mean in Latin?
perantīquus, a adjective, means “very ancient”.
How do you pronounce perantīquus?
In classical Latin, [pɛ.ranˈtiː.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pe.ranˈtiː.kʷus].