adjectivefirst/second-declension adjective
perantīquus
perantīquus (feminine perantīqua, neuter perantīquum)
Classical[pɛ.ranˈtiː.kʊs]Ecclesiastical[pe.ranˈtiː.kʷus]
Meaning
- adjectivevery ancient
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perantīquus | perantīqua | perantīquum |
| genitive | perantīquī | perantīquae | perantīquī |
| dative | perantīquō | perantīquae | perantīquō |
| accusative | perantīquum | perantīquam | perantīquum |
| ablative | perantīquō | perantīquā | perantīquō |
| vocative | perantīque | perantīqua | perantīquum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perantīquī | perantīquae | perantīqua |
| genitive | perantīquōrum | perantīquārum | perantīquōrum |
| dative | perantīquīs | perantīquīs | perantīquīs |
| accusative | perantīquōs | perantīquās | perantīqua |
| ablative | perantīquīs | perantīquīs | perantīquīs |
| vocative | perantīquī | perantīquae | perantīqua |
pĕr-antīquus, a, um, adj.,
I. very ancient, Cic. Brut. 10, 41:
testes, id. Rep. 1, 37, 58: sacrarium, Cic. Verr. 2, 4, 2, § 4: calceamenta, Vulg. Jos. 9, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
per-antīquus adj.,
very ancient.
Origins
Proto-Indo-European *h₂ent- Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *h₂énts Proto-Indo-European *-i Proto-Indo-European *h₂énti Proto-Indo-European *h₃ekʷ- Proto-Indo-European *h₂énti-h₃kʷ-o-s Latin antiquus Latin perantīquus From per- + antiquus.