LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

penuārius

penuārius (feminine penuāria, neuter penuārium)
Classical[pɛ.nuˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[pe.nuˈaː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiverelationalprovisions

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepenuāriuspenuāriapenuārium
genitivepenuāriīpenuāriaepenuāriī
dativepenuāriōpenuāriaepenuāriō
accusativepenuāriumpenuāriampenuārium
ablativepenuāriōpenuāriāpenuāriō
vocativepenuāriepenuāriapenuārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepenuāriīpenuāriaepenuāria
genitivepenuāriōrumpenuāriārumpenuāriōrum
dativepenuāriīspenuāriīspenuāriīs
accusativepenuāriōspenuāriāspenuāria
ablativepenuāriīspenuāriīspenuāriīs
vocativepenuāriīpenuāriaepenuāria

pĕnŭārĭus, a, um, adj. penus,
I. of or for provisions (post-class. for penarius): cellae, Dig. 33, 9, 3, § 11.

Quick answers

What does penuārius mean in Latin?
penuārius, a adjective, means “provisions”.
How do you pronounce penuārius?
In classical Latin, [pɛ.nuˈaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pe.nuˈaː.ri.us].