noun · femininethird declension
pēnsitātiō
pēnsitātiō f (genitive pēnsitātiōnis)
Meaning
- payment
- compensation, recompense
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | pēnsitātiō | pēnsitātiōnēs |
| genitive | pēnsitātiōnis | pēnsitātiōnum |
| dative | pēnsitātiōnī | pēnsitātiōnibus |
| accusative | pēnsitātiōnem | pēnsitātiōnēs |
| ablative | pēnsitātiōne | pēnsitātiōnibus |
| vocative | pēnsitātiō | pēnsitātiōnēs |
pensĭtātĭo, ōnis, f. pensito.
I. Lit., a paying, payment (post-class.), Ascon. ad Cic. Verr. 2, 2, 1, § 1; Eum. Grat. Act. ad Const. 12.—
II. Transf.
A. A recompense, compensation (post-Aug.), Plin. 19, 6, 32, § 103.—
B. An expense, expenditure (late Lat.):
diurna pensitatio, Sulp. Sev. Hist. Sacr. 2, 8.—C. That with which payment may be made, valuables:
multa munera argenti et auri, et pensitationes, Vulg. 2 Par. 21, 3.