noun
pĕnē^trātor
Meaning
- one who penetrates
pĕnē^trātor, ōris, m. id.,
I. one who penetrates, a penetrator (post-class.):
domus alienae penetratores, Aug. Ep. 199; Prud. Hamart. 883; Paul. Nol. Carm. 20, 285.