LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

pēlicātus

pēlicātus m (genitive pēlicātūs)

Meaning

  1. cohabitation with a concubine, concubinage

Declension

declension
formsingularplural
nominativepēlicātuspēlicātūs
genitivepēlicātūspēlicātuum
dativepēlicātuīpēlicātibus
accusativepēlicātumpēlicātūs
ablativepēlicātūpēlicātibus
vocativepēlicātuspēlicātūs

pēlĭcātus (pelli-, paeli-), ūs, m. paelex,
I. the cohabiting with a kept mistress, concubinage: ab ea est propter pelicatus suspitionem interfectus, Cic. Off. 2, 7, 25: Arinis uxorem pelicatus dolore concitatam, id. Scaur, 6, 9, B. and K. (Fragm. ap. Prisc. p. 689 P.): matris, id. Clu. 5, 13; Just. 7, 4, 7; Vulg. Lev. 18, 18.

Origins

Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus, -tūs Latin -ātus Latin pēlicātus From paelex + -ātus (forming abstract nouns).

Quick answers

What does pēlicātus mean in Latin?
pēlicātus, a noun, means “cohabitation with a concubine, concubinage”.
What is the genitive of pēlicātus?
The genitive singular is pēlicātūs. pēlicātus is masculine, fourth declension.