adjectivefirst/second-declension adjective
pavīmentātus
pavīmentātus (feminine pavīmentāta, neuter pavīmentātum)
Classical[pa.wiː.mɛnˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[pa.vi.menˈtaː.tus]
Meaning
- adjectivepaved
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pavīmentātus | pavīmentāta | pavīmentātum |
| genitive | pavīmentātī | pavīmentātae | pavīmentātī |
| dative | pavīmentātō | pavīmentātae | pavīmentātō |
| accusative | pavīmentātum | pavīmentātam | pavīmentātum |
| ablative | pavīmentātō | pavīmentātā | pavīmentātō |
| vocative | pavīmentāte | pavīmentāta | pavīmentātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pavīmentātī | pavīmentātae | pavīmentāta |
| genitive | pavīmentātōrum | pavīmentātārum | pavīmentātōrum |
| dative | pavīmentātīs | pavīmentātīs | pavīmentātīs |
| accusative | pavīmentātōs | pavīmentātās | pavīmentāta |
| ablative | pavīmentātīs | pavīmentātīs | pavīmentātīs |
| vocative | pavīmentātī | pavīmentātae | pavīmentāta |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
pavīmentātus adj.
pavimentum, furnished with a pavement, paved : porticus.
Origins
Perfect passive participle of pavīmentō.