LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

patrōnymicus

patrōnymicus (feminine patrōnymica, neuter patrōnymicum, adverb patrōnymicē)
Classical[pa.troːˈny.mɪ.kʊs]Ecclesiastical[pa.troˈniː.mi.kus]

Meaning

  1. adjectiveformed after a father's name, patronymic

Latīnē defined in Latin in our graded readers

nōmen ā patre ductum
patrōnymicum -ī (n) — in Aeneis, ch. 21

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepatrōnymicuspatrōnymicapatrōnymicum
genitivepatrōnymicīpatrōnymicaepatrōnymicī
dativepatrōnymicōpatrōnymicaepatrōnymicō
accusativepatrōnymicumpatrōnymicampatrōnymicum
ablativepatrōnymicōpatrōnymicāpatrōnymicō
vocativepatrōnymicepatrōnymicapatrōnymicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepatrōnymicīpatrōnymicaepatrōnymica
genitivepatrōnymicōrumpatrōnymicārumpatrōnymicōrum
dativepatrōnymicīspatrōnymicīspatrōnymicīs
accusativepatrōnymicōspatrōnymicāspatrōnymica
ablativepatrōnymicīspatrōnymicīspatrōnymicīs
vocativepatrōnymicīpatrōnymicaepatrōnymica

pătrōnўmĭcus, a, um, adj., = πατρωνυμικός,
I. formed after a father's name, patronymic; in gram.: patronymicum nomen, a patronymic, as Anchisides from Anchises, Prisc. p. 582 P. et saep.

Origins

From pater.

Quick answers

What does patrōnymicus mean in Latin?
patrōnymicus, a adjective, means “formed after a father's name, patronymic”.
How do you pronounce patrōnymicus?
In classical Latin, [pa.troːˈny.mɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pa.troˈniː.mi.kus].