adjectivefirst/second-declension adjective
patrōnymicus
patrōnymicus (feminine patrōnymica, neuter patrōnymicum, adverb patrōnymicē)
Classical[pa.troːˈny.mɪ.kʊs]Ecclesiastical[pa.troˈniː.mi.kus]
Meaning
- adjectiveformed after a father's name, patronymic
Latīnē defined in Latin in our graded readers
nōmen ā patre ductumpatrōnymicum -ī (n) — in Aeneis, ch. 21
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | patrōnymicus | patrōnymica | patrōnymicum |
| genitive | patrōnymicī | patrōnymicae | patrōnymicī |
| dative | patrōnymicō | patrōnymicae | patrōnymicō |
| accusative | patrōnymicum | patrōnymicam | patrōnymicum |
| ablative | patrōnymicō | patrōnymicā | patrōnymicō |
| vocative | patrōnymice | patrōnymica | patrōnymicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | patrōnymicī | patrōnymicae | patrōnymica |
| genitive | patrōnymicōrum | patrōnymicārum | patrōnymicōrum |
| dative | patrōnymicīs | patrōnymicīs | patrōnymicīs |
| accusative | patrōnymicōs | patrōnymicās | patrōnymica |
| ablative | patrōnymicīs | patrōnymicīs | patrōnymicīs |
| vocative | patrōnymicī | patrōnymicae | patrōnymica |
pătrōnўmĭcus, a, um, adj., = πατρωνυμικός,
I. formed after a father's name, patronymic; in gram.: patronymicum nomen, a patronymic, as Anchisides from Anchises, Prisc. p. 582 P. et saep.
Origins
From pater.