verbfirst conjugation, no perfect or supine stems
patrissō
patrissō (present infinitive patrissāre)
Classical[paˈtrɪs.soː]Ecclesiastical[paˈtris.so]
Meaning
- Old Latintake after one's father
Conjugation conjugation 1 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | patrissō | patrissābam | patrissābō | — | — | — |
| 2nd sg. | patrissās | patrissābās | patrissābis | — | — | — |
| 3rd sg. | patrissat | patrissābat | patrissābit | — | — | — |
| 1st pl. | patrissāmus | patrissābāmus | patrissābimus | — | — | — |
| 2nd pl. | patrissātis | patrissābātis | patrissābitis | — | — | — |
| 3rd pl. | patrissant | patrissābant | patrissābunt | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | patrissem | patrissārem | — | — |
| 2nd sg. | patrissēs | patrissārēs | — | — |
| 3rd sg. | patrisset | patrissāret | — | — |
| 1st pl. | patrissēmus | patrissārēmus | — | — |
| 2nd pl. | patrissētis | patrissārētis | — | — |
| 3rd pl. | patrissent | patrissārent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | patrissor | patrissābar | patrissābor |
| 2nd sg. | patrissāris patrissāre | patrissābāris patrissābāre | patrissāberis patrissābere |
| 3rd sg. | patrissātur | patrissābātur | patrissābitur |
| 1st pl. | patrissāmur | patrissābāmur | patrissābimur |
| 2nd pl. | patrissāminī | patrissābāminī | patrissābiminī |
| 3rd pl. | patrissantur | patrissābantur | patrissābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | patrisser | patrissārer |
| 2nd sg. | patrissēris patrissēre | patrissārēris patrissārēre |
| 3rd sg. | patrissētur | patrissārētur |
| 1st pl. | patrissēmur | patrissārēmur |
| 2nd pl. | patrissēminī | patrissārēminī |
| 3rd pl. | patrissentur | patrissārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | patrissā | patrissāre |
| pres. 2nd pl. | patrissāte | patrissāminī |
| fut. 2nd sg. | patrissātō | patrissātor |
| fut. 3rd sg. | patrissātō | patrissātor |
| fut. 2nd pl. | patrissātōte | — |
| fut. 3rd pl. | patrissantō | patrissantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | patrissāre | patrissārī |
| present participle | patrissāns | — |
| future participle | — | patrissandus |
gerundpatrissandī, patrissandō, patrissandum
pā^trisso (patrīzo), āre, v. n., = πατρίζω,
I. to take after one's father (ante-class.):
tene id mirari, si patrissat finus? Plaut. Ps. 1, 5, 27; Ter. Ad. 4, 2, 25.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
patrissō —, —, āre,
πατριάζω, to take after a father, act the father, T.
Origins
Borrowed from Ancient Greek πατρίζω (patrízō).