adjectivethird-declension two-termination adjective
particulāris
particulāris (neuter particulāre)
Classical[par.tɪ.kʊˈɫaː.rɪs]Ecclesiastical[par.ti.kuˈlaː.ris]
Meaning
- two terminationparticular
- two terminationpartial
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | particulāris | particulāris | particulāre |
| genitive | particulāris | particulāris | particulāris |
| dative | particulārī | particulārī | particulārī |
| accusative | particulārem | particulārem | particulāre |
| ablative | particulārī | particulārī | particulārī |
| vocative | particulāris | particulāris | particulāre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | particulārēs | particulārēs | particulāria |
| genitive | particulārium | particulārium | particulārium |
| dative | particulāribus | particulāribus | particulāribus |
| accusative | particulārīs particulārēs | particulārīs particulārēs | particulāria |
| ablative | particulāribus | particulāribus | particulāribus |
| vocative | particulārēs | particulārēs | particulāria |
partĭcŭlāris, e, adj. particula,
I. of or concerning a part, partial, particular (postclass.):
propositiones aliae universales, aliae particulares, App. Dogm. Plat. 3, p. 35, 34: publicatio, Cod. Just. 9, 6, 6.—Adv.: partĭcŭlārĭter, particularly, App. Dogm. Plat. 3, p. 33, 32; so opp. generaliter, Firm. Math. 1, 5 fin.; opp. universaliter, Aug. Retract. 1, 5 fin.Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin -āris Latin particulāris From particula + -āris.
Descendants
- Catalanparticular
- Englishparticular
- Germanpartikular
- Italianparticolare
- Occitanparticular
- Portugueseparticularfrom Old Galician-Portuguese particular
- Romanianparticular
- Spanishparticular
- Maltesepartikularfrom Italian particolare
- Old Frenchparticulier
In English words that came into English from particulāris
- particularparticulāris
- particularityparticularitas