proper noun · femininefirst declension
Paraetacēnē
Paraetacēnē f sg (genitive Paraetacēnēs)
Classical[pa.rae̯.taˈkeː.neː]Ecclesiastical[pa.re.taˈt͡ʃɛː.ne]
Meaning
- an ancient district of Persia, in modern Iran
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Paraetacēnē | — |
| genitive | Paraetacēnēs | — |
| dative | Paraetacēnae | — |
| accusative | Paraetacēnēn | — |
| ablative | Paraetacēnē | — |
| vocative | Paraetacēnē | — |
Păraetăcēnē, ēs, f., = Παραιτακηνή,
I. a district of Persia:
supra Paraetacenen et Persiden, Plin. 6, 27, 31, § 131; Curt. 5, 13, 2.—Hence, II. Păraetăcae, ārum, m., = Παραιτάκαι, the Parœtacenes, Nep. Eum. 8; called also Păraetăcēni, Gr. Παραιτακηνοί, Plin. 6, 26, 29, § 116.
Origins
From Ancient Greek Παραιτακηνή (Paraitakēnḗ).