noun · masculinefourth declension
pāpātus
pāpātus m (genitive pāpātūs)
Ecclesiastical[paˈpaː.tus]
Meaning
- Medieval Latinthe office of pope, the papacy
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | pāpātus | pāpātūs |
| genitive | pāpātūs | pāpātuum |
| dative | pāpātuī | pāpātibus |
| accusative | pāpātum | pāpātūs |
| ablative | pāpātū | pāpātibus |
| vocative | pāpātus | pāpātūs |
Origins
Frp, pāpa (“pope”) + -ātus (forming abstract nouns).
Descendants
- Catalanpapat
- Italianpapato
- Byzantine Greekπαπάτον
- Albanianpapatfrom Italian papato