noun · masculinesecond declension
pangōnus
pangōnus m (genitive pangōnī)
Classical[paŋˈɡoː.nʊs]Ecclesiastical[paŋˈɡɔː.nus]
Meaning
- An unknown kind of precious stone
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | pangōnus | pangōnī |
| genitive | pangōnī | pangōnōrum |
| dative | pangōnō | pangōnīs |
| accusative | pangōnum | pangōnōs |
| ablative | pangōnō | pangōnīs |
| vocative | pangōne | pangōnī |
Origins
Borrowed from Ancient Greek πᾰγγώνιος (păngṓnios), from πᾰν- (păn-, “all”) + γωνῐ́ᾱ (gōnĭ́ā, “corner, angle”) + -ος (-os).