proper noun
Panchāĭa
Meaning
- a fabulous island in the Erythrœan Sea
Panchāĭa, ae, f., = Παγχαία,
I. a fabulous island in the Erythrœan Sea, east of Arabia, rich in precious stones, incense, myrrh, etc.:
totaque turiferis Panchaia pinguis arenis, Verg. G. 2, 139: (phoenicem) deferre nidum prope Panchaiam in Solis urbem, Plin. 10, 2, 2, § 4: dives, Tib. 3, 2, 23; Val. Fl. 6, 119; Claud. III. Cons. Honor. f.—Hence, A. Panchaeus, a, um, adj., Panchœan:
odores, Lucr. 2, 417; Verg. G. 4, 379; Ov. M. 10, 478.—Plur. as subst.: Panchaei, ōrum, m., the inhabitants of Panchaia, Mela, 3, 8.—B. Panchāĭcus, a, um, adj., Panchœan:
resinulae, Arn. 7, 233.—C. Panchāĭus, a, um, adj., Panchœan:
tellus (al. Panchaea), Ov. M. 10, 309: cinnama, Claud. Nupt. Honor. et Mar. 94.