proper noun · neutersecond declension
Panathēnāica
Panathēnāica n pl (genitive Panathēnāicōrum)
Classical[pa.na.tʰeːˈnaː.ɪ.ka]Ecclesiastical[pa.na.teˈnaː.i.ka]
Meaning
- historicalThe Panathenaea
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Panathēnāica |
| genitive | — | Panathēnāicōrum |
| dative | — | Panathēnāicīs |
| accusative | — | Panathēnāica |
| ablative | — | Panathēnāicīs |
| vocative | — | Panathēnāica |
Origins
From Ancient Greek Παναθήναια (Panathḗnaia).
Descendants
- ItalianPanatenee