LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

Pallottīnus

Pallottīnus (feminine Pallottīna, neuter Pallottīnum)
Classical[pal.lɔtˈtiː.nʊs]Ecclesiastical[pal.lotˈtiː.nus]

Meaning

  1. adjectivePallottine
    Triumphales tunc honores suo filio suoque apostolo alma haec Urbs tribuit, eamque multae aliae per universum orbem secutae sunt civitates, in quibus Pallottinae Societatis sodales apostolatus operibus sedulo incumbunt.This city then bestowed triumphant honors on its son and apostle, and many other cities throughout the world followed suit, in which members of the Pallottine Society diligently devoted themselves to the works of the apostolate.1962, Beati VINCENTII PALLOTTI (overall work in Italian and Latin), Rome, page 8:

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativePallottīnusPallottīnaPallottīnum
genitivePallottīnīPallottīnaePallottīnī
dativePallottīnōPallottīnaePallottīnō
accusativePallottīnumPallottīnamPallottīnum
ablativePallottīnōPallottīnāPallottīnō
vocativePallottīnePallottīnaPallottīnum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativePallottīnīPallottīnaePallottīna
genitivePallottīnōrumPallottīnārumPallottīnōrum
dativePallottīnīsPallottīnīsPallottīnīs
accusativePallottīnōsPallottīnāsPallottīna
ablativePallottīnīsPallottīnīsPallottīnīs
vocativePallottīnīPallottīnaePallottīna

Origins

Borrowed from Italian pallottino. By surface analysis, Italian Pallotti + -īnus (adjectival suffix).

Quick answers

What does Pallottīnus mean in Latin?
Pallottīnus, a adjective, means “Pallottine”.
How do you pronounce Pallottīnus?
In classical Latin, [pal.lɔtˈtiː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pal.lotˈtiː.nus].