noun · neutervariously declined, second declension, third declension
paleāria
paleāria n pl (genitive *paleāriōrum or *paleārium)
Classical[pa.ɫeˈaː.ri.a]Ecclesiastical[pa.leˈaː.ri.a]
Meaning
- pluralplural onlydewlap
Optima torvae forma bovis, cui turpe caput, cui plurima cervix, et crurum tenus a mento palearia pendent; […]
c. 37 BCE – 30 BCE, Vergilius, Georgicon 50–52Deriguere metu Minyae; subit ille nec ignes sentit anhelatos (tantum medicamina possunt!) pendulaque audaci mulcet palearia dextra suppositosque iugo pondus grave cogit aratri ducere et insuetum ferro proscindere campum: mirantur Colchi, Minyae clamoribus augent
8 CE, Ovidius, Metamorphoses VII.115–121
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | paleāria |
| genitive | — | paleāriōrum paleārium |
| dative | — | paleāriīs paleāribus |
| accusative | — | paleāria |
| ablative | — | paleāriīs paleāribus |
| vocative | — | paleāria |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
paleāria —, plur n.
palea, a dew-lap (of an ox).—Only nom. and acc: pendula, O.: a mento palearia pendent, V.
Origins
Only attested in the nominative and accusative, either from paleārium or paleāris.