LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

paetus1

paetus (feminine paeta, neuter paetum)
Classical[ˈpae̯.tʊs]Ecclesiastical[ˈpɛː.tus]

Meaning

  1. adjectiveHaving a cast in the eyes; blinking, winking or squinting with the eyes.

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Strabo · Pætus

Strabo (στραβός) means, one who squints from nature, or sickness, or bad habit; whereas pætus, one who squints designedly and waggishly. (vi. 350.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepaetuspaetapaetum
genitivepaetīpaetaepaetī
dativepaetōpaetaepaetō
accusativepaetumpaetampaetum
ablativepaetōpaetāpaetō
vocativepaetepaetapaetum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepaetīpaetaepaeta
genitivepaetōrumpaetārumpaetōrum
dativepaetīspaetīspaetīs
accusativepaetōspaetāspaeta
ablativepaetīspaetīspaetīs
vocativepaetīpaetaepaeta

paetus, a, um, adj. etym. dub.,
I. having leering eyes, with a cast in the eyes, blinking or winking with the eyes, blinkeyed; esp. as an epithet of Venus, prettily leering, with a pretty cast in her eyes, prettily blinking: paetus, μύωψ τοῖς ὄμμασιν, Gloss. Philox.: uni animalium homini depravantur oculi: unde Strabonum et Paetorum cognomina, Plin. 11, 37, 55, § 150; Plaut. Fragm. ap. Fest. s. v. valgos, p. 375 Müll.: strabonem Appellat paetum pater, Hor. S. 1, 3, 45.—Of Venus: non haec res de Venere paeta strabam facit? Varr. ap. Prisc. p. 684 P.: si paeta est, Veneri similis, Ov. A. A. 2, 659: Minerva flavo lumine est, Venus paeto, Auct. Priap. 37.

Origins

Unknown

proper noun · masculinesecond declension
Paetus2
Paetus m sg (genitive Paetī)
Classical[ˈpae̯.tʊs]Ecclesiastical[ˈpɛː.tus]

Meaning

  1. masculinesingulara cognomen of the gentes Aelia, Autronia, Castrinia, and others
    Publius Aelius Paetus

Declension

declension
formsingularplural
nominativePaetus—
genitivePaetī—
dativePaetō—
accusativePaetum—
ablativePaetō—
vocativePaete—

Paetus, i, m.,
I. a surname.
1. Q. Aelius Paetus, consul with M. Junius Pennus, A. U. C. 587.—
2. P. Aelius Paetus, an augur, Liv. 27, 36.—
3. L. Papirius Paetus, a friend of Cicero, Cic. Att. 1, 20, 7; 2, 1, 12. To him are addressed the letters of Cicero, ad Fam. 9, 15-26.

Origins

From paetus (“blinking, squinting”). Compare Umbrian 𐌐𐌀𐌉𐌆 (paiz).

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does paetus mean in Latin?
paetus, a adjective, means “Having a cast in the eyes; blinking, winking or squinting with the eyes.”.
How do you pronounce paetus?
In classical Latin, [ˈpae̯.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpɛː.tus].