proper noun · masculinesecond declension
Osiander
Osiander m sg (genitive Osiandrī)
Classical[ɔ.siˈan.dɛr]Ecclesiastical[o.s̬iˈan.der]
Meaning
- masculinesingulara surname — famously held by
- masculinesingularAndreas Osiander (1498–1552), German Lutheran theologian
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Osiander | — |
| genitive | Osiandrī | — |
| dative | Osiandrō | — |
| accusative | Osiandrum | — |
| ablative | Osiandrō | — |
| vocative | Osiander | — |