verbfirst conjugation
ōsculō
ōsculō (present infinitive ōsculāre, perfect active ōsculāvī, supine ōsculātum)
Meaning
- to kiss
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ōsculō | ōsculābam | ōsculābō | ōsculāvī | ōsculāveram | ōsculāverō |
| 2nd sg. | ōsculās | ōsculābās | ōsculābis | ōsculāvistī | ōsculāverās | ōsculāveris |
| 3rd sg. | ōsculat | ōsculābat | ōsculābit | ōsculāvit | ōsculāverat | ōsculāverit |
| 1st pl. | ōsculāmus | ōsculābāmus | ōsculābimus | ōsculāvimus | ōsculāverāmus | ōsculāverimus |
| 2nd pl. | ōsculātis | ōsculābātis | ōsculābitis | ōsculāvistis | ōsculāverātis | ōsculāveritis |
| 3rd pl. | ōsculant | ōsculābant | ōsculābunt | ōsculāvērunt ōsculāvēre | ōsculāverant | ōsculāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ōsculem | ōsculārem | ōsculāverim | ōsculāvissem |
| 2nd sg. | ōsculēs | ōsculārēs | ōsculāverīs | ōsculāvissēs |
| 3rd sg. | ōsculet | ōsculāret | ōsculāverit | ōsculāvisset |
| 1st pl. | ōsculēmus | ōsculārēmus | ōsculāverīmus | ōsculāvissēmus |
| 2nd pl. | ōsculētis | ōsculārētis | ōsculāverītis | ōsculāvissētis |
| 3rd pl. | ōsculent | ōsculārent | ōsculāverint | ōsculāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | ōsculor | ōsculābar | ōsculābor |
| 2nd sg. | ōsculāris ōsculāre | ōsculābāris ōsculābāre | ōsculāberis ōsculābere |
| 3rd sg. | ōsculātur | ōsculābātur | ōsculābitur |
| 1st pl. | ōsculāmur | ōsculābāmur | ōsculābimur |
| 2nd pl. | ōsculāminī | ōsculābāminī | ōsculābiminī |
| 3rd pl. | ōsculantur | ōsculābantur | ōsculābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | ōsculer | ōsculārer |
| 2nd sg. | ōsculēris ōsculēre | ōsculārēris ōsculārēre |
| 3rd sg. | ōsculētur | ōsculārētur |
| 1st pl. | ōsculēmur | ōsculārēmur |
| 2nd pl. | ōsculēminī | ōsculārēminī |
| 3rd pl. | ōsculentur | ōsculārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ōsculā | ōsculāre |
| pres. 2nd pl. | ōsculāte | ōsculāminī |
| fut. 2nd sg. | ōsculātō | ōsculātor |
| fut. 3rd sg. | ōsculātō | ōsculātor |
| fut. 2nd pl. | ōsculātōte | — |
| fut. 3rd pl. | ōsculantō | ōsculantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ōsculāre | ōsculārī |
| perfect infinitive | ōsculāvisse | ōsculātum esse |
| future infinitive | ōsculātūrum esse | ōsculātum īrī |
| present participle | ōsculāns | — |
| perfect participle | — | ōsculātus |
| future participle | ōsculātūrus | ōsculandus |
gerundōsculandī, ōsculandō, ōsculandumsupineōsculātum, ōsculātū
oscŭlo, āre, v. a. 1. os, ōris, = ἀναστομόω,
I. to supply with a mouth or outlet, to extend a channel, e. g. the veins, Cael. Aur. Tard. 2, 10, 123.
oscŭlo, āre, v. a. (old collat. form of osculor),
I. to kiss: osculavi caput, Titin. ap. Non. 476, 32:
osculato tuo capite, App. M. 2, p. 117, 23: genua sibi osculari patiebantur, Capitol. Max. Juv. 2, § 7.Origins
- Proto-Indo-European*h₁óh₃s
- Proto-Italic*ōs
- Latinōsculō
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Proto-Italic *-kelos Latin -culum Latin ōsculum Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin ōsculō From ōsculum (“a kiss”) + -ō.