LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ōridūrius

ōridūrius (feminine ōridūria, neuter ōridūrium)
Classical[ˈduː.rʊs]Ecclesiastical[ˈduː.rus]

Meaning

  1. adjectivehard-mouthed

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeōridūriusōridūriaōridūrium
genitiveōridūriīōridūriaeōridūriī
dativeōridūriōōridūriaeōridūriō
accusativeōridūriumōridūriamōridūrium
ablativeōridūriōōridūriāōridūriō
vocativeōridūrieōridūriaōridūrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeōridūriīōridūriaeōridūria
genitiveōridūriōrumōridūriārumōridūriōrum
dativeōridūriīsōridūriīsōridūriīs
accusativeōridūriōsōridūriāsōridūria
ablativeōridūriīsōridūriīsōridūriīs
vocativeōridūriīōridūriaeōridūria

ōrĭdūrĭus, a, um, adj. 1. os-durus,
I. hard-mouthed, of horses: oridurius, σκληρόστομος, Gloss. Philox.

Origins

From ōs (“mouth”) + dūrus (“hard”).

Quick answers

What does ōridūrius mean in Latin?
ōridūrius, a adjective, means “hard-mouthed”.
How do you pronounce ōridūrius?
In classical Latin, [ˈduː.rʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈduː.rus].