adjectivethird-declension two-termination adjective
organālis
organālis (neuter organāle)
Classical[ɔr.ɡaˈnaː.lɪs]Ecclesiastical[or.ɡaˈnaː.lis]
Meaning
- two terminationbelonging to the organ
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | organālis | organālis | organāle |
| genitive | organālis | organālis | organālis |
| dative | organālī | organālī | organālī |
| accusative | organālem | organālem | organāle |
| ablative | organālī | organālī | organālī |
| vocative | organālis | organālis | organāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | organālēs | organālēs | organālia |
| genitive | organālium | organālium | organālium |
| dative | organālibus | organālibus | organālibus |
| accusative | organālīs organālēs | organālīs organālēs | organālia |
| ablative | organālibus | organālibus | organālibus |
| vocative | organālēs | organālēs | organālia |
orgănālis, e organum,
I. belonging to the organ, organ-: fistulae, Mythogr. Lat. 3, 12.
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin organālis From organum + -ālis.