LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

orbiculātus

orbiculātus (feminine orbiculāta, neuter orbiculātum)
Classical[ɔr.bɪ.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[or.bi.kuˈlaː.tus]

Meaning

  1. adjectiverounded, circular, orbiculate

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeorbiculātusorbiculātaorbiculātum
genitiveorbiculātīorbiculātaeorbiculātī
dativeorbiculātōorbiculātaeorbiculātō
accusativeorbiculātumorbiculātamorbiculātum
ablativeorbiculātōorbiculātāorbiculātō
vocativeorbiculāteorbiculātaorbiculātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeorbiculātīorbiculātaeorbiculāta
genitiveorbiculātōrumorbiculātārumorbiculātōrum
dativeorbiculātīsorbiculātīsorbiculātīs
accusativeorbiculātōsorbiculātāsorbiculāta
ablativeorbiculātīsorbiculātīsorbiculātīs
vocativeorbiculātīorbiculātaeorbiculāta

orbĭcŭlātus, a, um, adj. id.,
I. circleshaped, rounded, circular, orbiculate (class.): mala, round apples, an excellent kind of apple, Varr. R. R. 1, 59; Col. 5, 10, 19; 12, 45, 5; Pall. Febr. 25, 18; Macr. S. 3, 19, 2.— Hence, transf.: malis orbiculatis pasti, i. e. well-fed, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 1: capita caulium, Plin. 27, 13, 109, § 133: ambitus foliorum, id. 24, 15, 87, § 137.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin orbiculātus From orbiculus + -ātus.

In English words that came into English from orbiculātus

  • orbiculateorbiculātus

Quick answers

What does orbiculātus mean in Latin?
orbiculātus, a adjective, means “rounded, circular, orbiculate”.
How do you pronounce orbiculātus?
In classical Latin, [ɔr.bɪ.kʊˈɫaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [or.bi.kuˈlaː.tus].