adjectivefirst/second-declension adjective
orbiculātus
orbiculātus (feminine orbiculāta, neuter orbiculātum)
Classical[ɔr.bɪ.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[or.bi.kuˈlaː.tus]
Meaning
- adjectiverounded, circular, orbiculate
Latīnē defined in Latin in our graded readers
in orbem fōrmātusorbiculātus -a -um — in IVLIANVS III: Persia, ch. 14
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | orbiculātus | orbiculāta | orbiculātum |
| genitive | orbiculātī | orbiculātae | orbiculātī |
| dative | orbiculātō | orbiculātae | orbiculātō |
| accusative | orbiculātum | orbiculātam | orbiculātum |
| ablative | orbiculātō | orbiculātā | orbiculātō |
| vocative | orbiculāte | orbiculāta | orbiculātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | orbiculātī | orbiculātae | orbiculāta |
| genitive | orbiculātōrum | orbiculātārum | orbiculātōrum |
| dative | orbiculātīs | orbiculātīs | orbiculātīs |
| accusative | orbiculātōs | orbiculātās | orbiculāta |
| ablative | orbiculātīs | orbiculātīs | orbiculātīs |
| vocative | orbiculātī | orbiculātae | orbiculāta |
orbĭcŭlātus, a, um, adj. id.,
I. circleshaped, rounded, circular, orbiculate (class.): mala, round apples, an excellent kind of apple, Varr. R. R. 1, 59; Col. 5, 10, 19; 12, 45, 5; Pall. Febr. 25, 18; Macr. S. 3, 19, 2.— Hence, transf.: malis orbiculatis pasti, i. e. well-fed, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 1:
capita caulium, Plin. 27, 13, 109, § 133: ambitus foliorum, id. 24, 15, 87, § 137.Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin orbiculātus From orbiculus + -ātus.
In English words that came into English from orbiculātus
- orbiculateorbiculātus