adverb
opportūnē
opportūnē (comparative opportūnius, superlative opportūnissimē)
Meaning
- favourably; seasonably; opportunely
opportūnē, adv., v. opportunus
I. fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
opportūnē adv. with sup.
opportunus, fitly, seasonably, opportunely: ehem opportune, well met, T.: venisse: locus captus ad eam rem: opportune inritandis animis litterae adlatae, L.: nuntiis opportunissime adlatis, Cs.