noun · neutersecond declension
opisthocrānion
opisthocrānion n (genitive opisthocrāniī)
Classical[ɔ.pɪs.tʰɔˈkraː.ni.ɔn]Ecclesiastical[o.pis.toˈkraː.ni.on]
Meaning
- New Latinopisthocranion
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | opisthocrānion | opisthocrānia |
| genitive | opisthocrāniī | opisthocrāniōrum |
| dative | opisthocrāniō | opisthocrāniīs |
| accusative | opisthocrānion | opisthocrānia |
| ablative | opisthocrāniō | opisthocrāniīs |
| vocative | opisthocrānion | opisthocrānia |
Origins
Proto-Indo-European *ḱer- Proto-Indo-European *-h₂ ? Proto-Indo-European *ḱerh₂- Proto-Indo-European *-ō Proto-Indo-European *ḱérh₂sō Proto-Hellenic *kárahə Ancient Greek *κρᾱν- (*krān-) Proto-Indo-European *-yósder. Ancient Greek -ῐος (-ĭos)? Ancient Greek -ῐ́ον (-ĭ́on) Ancient Greek κρᾱνῐ́ον (krānĭ́on)bor. Latin crānium Latin -ion Latin opisthocrānion From opistho- + crānium + -ion.