LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

opīnātiō

opīnātiō f (genitive opīnātiōnis)
Classical[ɔ.piːˈnaː.ti.oː]Ecclesiastical[o.piˈnat.t͡si.o]

Meaning

  1. supposition, conjecture, opinion, belief

Declension

declension
formsingularplural
nominativeopīnātiōopīnātiōnēs
genitiveopīnātiōnisopīnātiōnum
dativeopīnātiōnīopīnātiōnibus
accusativeopīnātiōnemopīnātiōnēs
ablativeopīnātiōneopīnātiōnibus
vocativeopīnātiōopīnātiōnēs

ŏpīnātĭo, ōnis, f. id.,
I. a supposing, opining; a supposition, conjecture, imagination, fancy, opinion, belief (class.): opinationem volunt esse imbecillam assensionem, Cic. Tusc. 4, 7, 15; id. Ac. 2, 25, 78: haec autem opinatio est judicatio se scire, quod nesciat, id. Tusc. 4, 11, 26; cf. the context: mordax et inepta, Val. Max. 1, 8, 8: (Tullius) quid super tali opinatione sentiret, Arn. 3, 6.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin opīnātiō From opīnor (“to suppose, deem”) + -tiō.

Quick answers

What does opīnātiō mean in Latin?
opīnātiō, a noun, means “supposition, conjecture, opinion, belief”.
What is the genitive of opīnātiō?
The genitive singular is opīnātiōnis. opīnātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce opīnātiō?
In classical Latin, [ɔ.piːˈnaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [o.piˈnat.t͡si.o].