adjectivethird-declension two-termination adjective
opīnābilis
opīnābilis (neuter opīnābile)
Classical[ɔ.piːˈnaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[o.piˈnaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationconjectural
- two terminationimaginary
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | opīnābilis | opīnābilis | opīnābile |
| genitive | opīnābilis | opīnābilis | opīnābilis |
| dative | opīnābilī | opīnābilī | opīnābilī |
| accusative | opīnābilem | opīnābilem | opīnābile |
| ablative | opīnābilī | opīnābilī | opīnābilī |
| vocative | opīnābilis | opīnābilis | opīnābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | opīnābilēs | opīnābilēs | opīnābilia |
| genitive | opīnābilium | opīnābilium | opīnābilium |
| dative | opīnābilibus | opīnābilibus | opīnābilibus |
| accusative | opīnābilīs opīnābilēs | opīnābilīs opīnābilēs | opīnābilia |
| ablative | opīnābilibus | opīnābilibus | opīnābilibus |
| vocative | opīnābilēs | opīnābilēs | opīnābilia |
ŏpīnābĭlis, e, adj. opinor,
I. that rests on opinion or conjecture; conjectural, imaginary (class.):
hanc omnem partem rerum opinabilem appellabant, Cic. Ac. 1, 8, 31; cited ap. Non. 148, 26: artes, quae conjecturā continentur et sunt opinabiles, Cic. Div. 1, 14, 24: mediocritates, id. Tusc. 3, 31, 74 (opp. naturales): amor (opp. naturalis), Gell. 12, 1, 23.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
opīnābilis e, adj.
opinor, conjectural, imaginary: artes: mediocritates.
In English words that came into English from opīnābilis
- opinableopīnābilis