What does operātīvus mean in Latin?

operātīvus, a adjective, means “creative, formative”.

How do you pronounce operātīvus?

In classical Latin, [ɔ.pɛ.raːˈtiː.wʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [o.pe.raˈtiː.vus].

Classical Latin operor → Latin operātīvus.

adjectivefirst/second-declension adjective

operātīvus (feminine operātīva, neuter operātīvum)

Classical[ɔ.pɛ.raːˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[o.pe.raˈtiː.vus]

singular
form	masculine	feminine	neuter
nominative	operātīvus	operātīva	operātīvum
genitive	operātīvī	operātīvae	operātīvī
dative	operātīvō	operātīvae	operātīvō
accusative	operātīvum	operātīvam	operātīvum
ablative	operātīvō	operātīvā	operātīvō
vocative	operātīve	operātīva	operātīvum

plural
form	masculine	feminine	neuter
nominative	operātīvī	operātīvae	operātīva
genitive	operātīvōrum	operātīvārum	operātīvōrum
dative	operātīvīs	operātīvīs	operātīvīs
accusative	operātīvōs	operātīvās	operātīva
ablative	operātīvīs	operātīvīs	operātīvīs
vocative	operātīvī	operātīvae	operātīva

ŏpĕrātīvus, a, um, adj. id.,

I. creative, formative (eccl. Lat.), Aug. Quaest. 63.

Latin -īvus Latin operātīvus From operō (“to work”) + -īvus.

Descendants