proper noun · masculinethird declension
Onobrisātēs
Onobrisātēs m pl (genitive Onobrisātum)
Classical[ɔ.nɔ.brɪˈsaː.teːs]Ecclesiastical[o.no.briˈs̬aː.tes]
Meaning
- A Celtic tribe of Aquitania mentioned by Pliny
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Onobrisātēs |
| genitive | — | Onobrisātum |
| dative | — | Onobrisātibus |
| accusative | — | Onobrisātēs |
| ablative | — | Onobrisātibus |
| vocative | — | Onobrisātēs |