LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

onerōsus

onerōsus (feminine onerōsa, neuter onerōsum)
Classical[ɔ.nɛˈroː.sʊs]Ecclesiastical[o.neˈrɔː.s̬us]
onerōse sg. voc. m.

Meaning

  1. adjectiveburdensome, heavy, oppressive
  2. adjectiveonerous, irksome

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeonerōsusonerōsaonerōsum
genitiveonerōsīonerōsaeonerōsī
dativeonerōsōonerōsaeonerōsō
accusativeonerōsumonerōsamonerōsum
ablativeonerōsōonerōsāonerōsō
vocativeonerōseonerōsaonerōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeonerōsīonerōsaeonerōsa
genitiveonerōsōrumonerōsārumonerōsōrum
dativeonerōsīsonerōsīsonerōsīs
accusativeonerōsōsonerōsāsonerōsa
ablativeonerōsīsonerōsīsonerōsīs
vocativeonerōsīonerōsaeonerōsa

ŏnĕrōsus, a, um, adj. onus,
I. burdensome, heavy, oppressive (poet. and in postAug. prose; syn.: gravis, difficilis).
I. Lit.: praeda, Verg. A. 9, 384.—Of food that is difficult of digestion and causes oppression: cibus etiam valentibus onerosus, Plin. 23, 7, 62, § 115: (ervum) capiti et stomacho onerosum, id. 22, 25, 73, § 153.— Comp.: aër est onerosior igni, Ov. M. 1, 53. —
II. Trop., burdensome, onerous, irksome: onerosior altera sors est, Ov. M. 9, 675: donatio, Plin. Ep. 2, 4, 3: quam sit onerosum succedere bono principi, id. Pan. 44, 7: consolatores, Vulg. Job, 16, 2.—Hence, adv.: ŏnĕrōsē, odiously (post-class.), Paul. Nol. Ep. 11.—Comp.: onerosius, Cassiod. Anim. 11.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₃en(H)-
  2. Proto-Indo-European*h₃én(H)os
  3. Proto-Italic*onos
  4. Latinonerōsus

Latin -ōsus Latin onerōsus From onus (“burden”) + -ōsus.

Descendants
  • Frenchonéreuxfrom Old French onereus
  • Frenchonéreusefrom Old French onereus
  • Englishonerousfrom Old French onereus
  • Spanishoneroso
  • Spanishonerosa

In English words that came into English from onerōsus

  • onerousonerōsus

Quick answers

What does onerōsus mean in Latin?
onerōsus, a adjective, means “burdensome, heavy, oppressive; onerous, irksome”.
How do you pronounce onerōsus?
In classical Latin, [ɔ.nɛˈroː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [o.neˈrɔː.s̬us].
Where does onerōsus come from?
Proto-Indo-European *h₃en(H)- → Proto-Indo-European *h₃én(H)os → Proto-Italic *onos → Latin onerōsus.