LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

omnigenus

omnigenus (feminine omnigena, neuter omnigenum)
Classical[ɔmˈnɪ.ɡɛ.nʊs]Ecclesiastical[omˈniː.d͡ʒe.nus]

Meaning

  1. adjectiveof every kind

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeomnigenusomnigenaomnigenum
genitiveomnigenīomnigenaeomnigenī
dativeomnigenōomnigenaeomnigenō
accusativeomnigenumomnigenamomnigenum
ablativeomnigenōomnigenāomnigenō
vocativeomnigeneomnigenaomnigenum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeomnigenīomnigenaeomnigena
genitiveomnigenōrumomnigenārumomnigenōrum
dativeomnigenīsomnigenīsomnigenīs
accusativeomnigenōsomnigenāsomnigena
ablativeomnigenīsomnigenīsomnigenīs
vocativeomnigenīomnigenaeomnigena

omnĭgĕnus, a, um, adj. omnis-genus,
I. of all kinds (poet. and in post-class. prose): omnigenūmque deūm monstra, Verg. A. 8, 698: omnigenūm genitor deūm, Mart. Cap. 9, § 912: doctrinae, Gell. 14, 6, 1 (but in Lucr. 2, 759; 821 al. Lachm. reads omne genus).
omnĭgĕnus, a, um, adj. omnisgigno,
I. all-begetting, all-producing (postclass.): Pater, Prud. ap. Symm. 1, 12.

Quick answers

What does omnigenus mean in Latin?
omnigenus, a adjective, means “of every kind”.
How do you pronounce omnigenus?
In classical Latin, [ɔmˈnɪ.ɡɛ.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [omˈniː.d͡ʒe.nus].