adjectivethird-declension one-termination adjective
omniciēns
omniciēns (genitive omnicientis)
Classical[ɔmˈnɪ.ki.ẽːs]Ecclesiastical[omˈniː.t͡ʃi.ens]
Meaning
- one terminationall-stirring, all-exciting
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | omniciēns | omniciēns | omniciēns |
| genitive | omnicientis | omnicientis | omnicientis |
| dative | omnicientī | omnicientī | omnicientī |
| accusative | omnicientem | omnicientem | omniciēns |
| ablative | omnicientī omniciente | omnicientī omniciente | omnicientī omniciente |
| vocative | omniciēns | omniciēns | omniciēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | omnicientēs | omnicientēs | omnicientia |
| genitive | omnicientium | omnicientium | omnicientium |
| dative | omnicientibus | omnicientibus | omnicientibus |
| accusative | omnicientīs omnicientēs | omnicientīs omnicientēs | omnicientia |
| ablative | omnicientibus | omnicientibus | omnicientibus |
| vocative | omnicientēs | omnicientēs | omnicientia |
omnĭcĭens, entis omnis-cieo,
I. all-stirring, all-exciting:
sensus, Lucr. 2, 942 Bern. (dub.; Munro, omnituentes).