adjectivefirst/second-declension adjective
oligochronius
oligochronius (feminine oligochronia, neuter oligochronium)
Classical[ɔ.lɪ.ɡɔˈkʰrɔ.ni.ʊs]Ecclesiastical[o.li.ɡoˈkrɔː.ni.us]
Meaning
- adjectivelasting for a short time, shortlived
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | oligochronius | oligochronia | oligochronium |
| genitive | oligochroniī | oligochroniae | oligochroniī |
| dative | oligochroniō | oligochroniae | oligochroniō |
| accusative | oligochronium | oligochroniam | oligochronium |
| ablative | oligochroniō | oligochroniā | oligochroniō |
| vocative | oligochronie | oligochronia | oligochronium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | oligochroniī | oligochroniae | oligochronia |
| genitive | oligochroniōrum | oligochroniārum | oligochroniōrum |
| dative | oligochroniīs | oligochroniīs | oligochroniīs |
| accusative | oligochroniōs | oligochroniās | oligochronia |
| ablative | oligochroniīs | oligochroniīs | oligochroniīs |
| vocative | oligochroniī | oligochroniae | oligochronia |
ŏlĭgochrŏnĭus, a, um, adj., = ὀλιγοχρόνιος,
I. lasting but a short time, shortlived (post-class.), Firm. Math. 3, 5.
Origins
From Ancient Greek ὀλιγοχρόνιος (oligokhrónios).