adjectivefirst/second-declension adjective
olfactōrius
olfactōrius (feminine olfactōria, neuter olfactōrium)
Classical[ɔɫ.fakˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[ol.fakˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiveOf or pertaining to smell or to one who smells.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | olfactōrius | olfactōria | olfactōrium |
| genitive | olfactōriī | olfactōriae | olfactōriī |
| dative | olfactōriō | olfactōriae | olfactōriō |
| accusative | olfactōrium | olfactōriam | olfactōrium |
| ablative | olfactōriō | olfactōriā | olfactōriō |
| vocative | olfactōrie | olfactōria | olfactōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | olfactōriī | olfactōriae | olfactōria |
| genitive | olfactōriōrum | olfactōriārum | olfactōriōrum |
| dative | olfactōriīs | olfactōriīs | olfactōriīs |
| accusative | olfactōriōs | olfactōriās | olfactōria |
| ablative | olfactōriīs | olfactōriīs | olfactōriīs |
| vocative | olfactōriī | olfactōriae | olfactōria |
Origins
From olfactor (“smeller, sniffer”), derived from olfaciō (“to smell”).
Descendants
- Catalanolfactori
- Englisholfactory
- Italianolfattorio
- Portugueseolfactório
- Spanisholfatorio
- Russianольфа́кторный