proper noun · masculinesecond declension
Odysseus
Odysseus m sg (genitive Odysseī)
Meaning
- New Latinmasculinesingular(Greek mythology) Odysseus (the son of Laertes and Anticlea and father of Telemachus)
Homerus cum voluerit nobis ostendere qualis debeat esse vir sapiens (ἀνὴρ πραγματικός), Odyssei imagine talem virum proposuit, ut apparet laudatis primis Odysseae versibus. Sed etiam qui artem imperatoriam pernoscere velit Odysseam evolvat. Odysseus enim est optimus dux (ἀνὴρ ἡγεμονικώτατος); eum Homerus induxit ex astris multa coniectantem quae et mari et terrae accidunt, ut decet bonum ducem.
1879, De Polybii fontibus et auctoritato disputatio critica, page 4:
Origins
Learned borrowing from Ancient Greek Ὀδυσσεύς (Odusseús). Doublet of Ulixēs.
Descendants
- FrenchOdyssée
- ItalianOdisseo