adjectivefirst/second-declension adjective
octōcarīnātus
octōcarīnātus (feminine octōcarīnāta, neuter octōcarīnātum)
Classical[ɔk.toː.ka.riːˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[ok.to.ka.riˈnaː.tus]
Meaning
- New LatinadjectiveHaving eight keels; octocarinate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | octōcarīnātus | octōcarīnāta | octōcarīnātum |
| genitive | octōcarīnātī | octōcarīnātae | octōcarīnātī |
| dative | octōcarīnātō | octōcarīnātae | octōcarīnātō |
| accusative | octōcarīnātum | octōcarīnātam | octōcarīnātum |
| ablative | octōcarīnātō | octōcarīnātā | octōcarīnātō |
| vocative | octōcarīnāte | octōcarīnāta | octōcarīnātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | octōcarīnātī | octōcarīnātae | octōcarīnāta |
| genitive | octōcarīnātōrum | octōcarīnātārum | octōcarīnātōrum |
| dative | octōcarīnātīs | octōcarīnātīs | octōcarīnātīs |
| accusative | octōcarīnātōs | octōcarīnātās | octōcarīnāta |
| ablative | octōcarīnātīs | octōcarīnātīs | octōcarīnātīs |
| vocative | octōcarīnātī | octōcarīnātae | octōcarīnāta |
Origins
- Proto-Indo-European*oḱtṓw
- Proto-Italic*oktō
- Latinoctōcarīnātus
Latin carīna Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin octōcarīnātus From octō (“eight”) + carīna (“keel”) + -ātus (“-ed”).