LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ocreātus

ocreātus (feminine ocreāta, neuter ocreātum)
Classical[ɔ.kreˈaː.tʊs]Ecclesiastical[o.kreˈaː.tus]

Meaning

  1. adjectivegreaved

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeocreātus
ōchreātus
ocreāta
ōchreāta
ocreātum
ōchreātum
genitiveocreātī
ōchreātī
ocreātae
ōchreātae
ocreātī
ōchreātī
dativeocreātō
ōchreātō
ocreātae
ōchreātae
ocreātō
ōchreātō
accusativeocreātum
ōchreātum
ocreātam
ōchreātam
ocreātum
ōchreātum
ablativeocreātō
ōchreātō
ocreātā
ōchreātā
ocreātō
ōchreātō
vocativeocreāte
ōchreāte
ocreāta
ōchreāta
ocreātum
ōchreātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeocreātī
ōchreātī
ocreātae
ōchreātae
ocreāta
ōchreāta
genitiveocreātōrum
ōchreātōrum
ocreātārum
ōchreātārum
ocreātōrum
ōchreātōrum
dativeocreātīs
ōchreātīs
ocreātīs
ōchreātīs
ocreātīs
ōchreātīs
accusativeocreātōs
ōchreātōs
ocreātās
ōchreātās
ocreāta
ōchreāta
ablativeocreātīs
ōchreātīs
ocreātīs
ōchreātīs
ocreātīs
ōchreātīs
vocativeocreātī
ōchreātī
ocreātae
ōchreātae
ocreāta
ōchreāta

ō^crĕātus, a, um, adj. 1. ocrea,
I. greaved: in nive Lucanā dormis ocreatus, Hor. S. 2, 3, 234: crura, Plin. 19, 2, 7, § 27.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin ocreātus From ocrea (“greave, legging”) + -ātus (“-ed”).

Quick answers

What does ocreātus mean in Latin?
ocreātus, a adjective, means “greaved”.
How do you pronounce ocreātus?
In classical Latin, [ɔ.kreˈaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [o.kreˈaː.tus].