LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

occultātiō

occultātiō f (genitive occultātiōnis)

Meaning

  1. concealment
  2. insinuation

Declension

declension
formsingularplural
nominativeoccultātiōoccultātiōnēs
genitiveoccultātiōnisoccultātiōnum
dativeoccultātiōnīoccultātiōnibus
accusativeoccultātiōnemoccultātiōnēs
ablativeoccultātiōneoccultātiōnibus
vocativeoccultātiōoccultātiōnēs

occultātĭo, ōnis, f. 2. occulto,
I. a hiding, concealing, concealment (rare but class.): aliae fugā se, aliae occultatione tutantur, by hiding themselves, Cic. N. D. 2, 50, 127: cujus rei nulla est occultatio, * Caes. B. G. 6, 21 fin.: in speluncā, Plin. 7, 45, 46, § 148. —Absol.: occultatione propositā, in the expectation of concealment, Cic. Fin. 2, 22, 73.—
2. Rhet. t. t., insinuation, suggestion: occultatio est, cum dicimus nos praeterire aut non scire aut nolle dicere id, quod nunc maxime dicimus, Auct. Her. 4, 27, 37; cf. the context.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin occultātiō From occultō + -tiō.

Descendants
  • Catalanocultació
  • Englishoccultation
  • Frenchocculation
  • Italianoccultazione
  • Occitanocultacion
  • Portugueseocultação
  • Romanianocultație
  • Romanianocultațiune
  • Spanishocultación
  • Dutchoccultatie

In English words that came into English from occultātiō

  • occultationoccultātiōnem

Quick answers

What does occultātiō mean in Latin?
occultātiō, a noun, means “concealment; insinuation”.
What is the genitive of occultātiō?
The genitive singular is occultātiōnis. occultātiō is feminine, third declension.