noun · femininethird declension
occultātiō
occultātiō f (genitive occultātiōnis)
Meaning
- concealment
- insinuation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | occultātiō | occultātiōnēs |
| genitive | occultātiōnis | occultātiōnum |
| dative | occultātiōnī | occultātiōnibus |
| accusative | occultātiōnem | occultātiōnēs |
| ablative | occultātiōne | occultātiōnibus |
| vocative | occultātiō | occultātiōnēs |
occultātĭo, ōnis, f. 2. occulto,
I. a hiding, concealing, concealment (rare but class.):
aliae fugā se, aliae occultatione tutantur, by hiding themselves, Cic. N. D. 2, 50, 127: cujus rei nulla est occultatio, * Caes. B. G. 6, 21 fin.: in speluncā, Plin. 7, 45, 46, § 148. —Absol.: occultatione propositā, in the expectation of concealment, Cic. Fin. 2, 22, 73.—2. Rhet. t. t., insinuation, suggestion:
occultatio est, cum dicimus nos praeterire aut non scire aut nolle dicere id, quod nunc maxime dicimus, Auct. Her. 4, 27, 37; cf. the context.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
occultātiō ōnis, f
occulto, a covering, hiding, concealment: occultatione propositā, in the hope of secrecy: se occultatione tutantur, by hiding: cuius rei nulla est occultatio, Cs.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin occultātiō From occultō + -tiō.
Descendants
- Catalanocultació
- Englishoccultation
- Frenchocculation
- Italianoccultazione
- Occitanocultacion
- Portugueseocultação
- Romanianocultație
- Romanianocultațiune
- Spanishocultación
- Dutchoccultatie
In English words that came into English from occultātiō
- occultationoccultātiōnem