LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

Occitānus1

Occitānus (feminine Occitāna, neuter Occitānum, adverb Occitānē)
Ecclesiastical[ot.t͡ʃiˈtaː.nus]

Meaning

  1. Medieval LatinadjectiveOccitan

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeOccitānusOccitāna—
genitiveOccitānīOccitānae—
dativeOccitānōOccitānae—
accusativeOccitānumOccitānam—
ablativeOccitānōOccitānā—
vocativeOccitāneOccitāna—
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeOccitānīOccitānae—
genitiveOccitānōrumOccitānārum—
dativeOccitānīsOccitānīs—
accusativeOccitānōsOccitānās—
ablativeOccitānīsOccitānīs—
vocativeOccitānīOccitānae—

Origins

First used in the phrase lingua Occitāna, Latinization of Old French langue d'oc.

Descendants
  • Frenchoccitan
noun · masculinesecond declension
Occitānus2
Occitānus m (genitive Occitānī, feminine Occitāna)
Ecclesiastical[ot.t͡ʃiˈtaː.nus]

Meaning

  1. Medieval LatinOccitan (person)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeOccitānusOccitānī
occitānae
genitiveOccitānī
occitānae
Occitānōrum
occitānārum
dativeOccitānō
occitānae
Occitānīs
accusativeOccitānum
occitānam
Occitānōs
occitānās
ablativeOccitānōOccitānīs
vocativeOccitāneOccitānī
occitānae

Origins

First used in the phrase lingua Occitāna, Latinization of Old French langue d'oc.

Descendants
  • FrenchOccitan

Quick answers

What does Occitānus mean in Latin?
Occitānus, a adjective, means “Occitan”.