LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

occitānicus

occitānicus (feminine occitānica, neuter occitānicum)
Classical[ɔk.kɪˈtaː.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[ot.t͡ʃiˈtaː.ni.kus]

Meaning

  1. adjectiveof, from or relating to the region of Occitania, France or the Occitan language

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeoccitānicusoccitānicaoccitānicum
genitiveoccitānicīoccitānicaeoccitānicī
dativeoccitānicōoccitānicaeoccitānicō
accusativeoccitānicumoccitānicamoccitānicum
ablativeoccitānicōoccitānicāoccitānicō
vocativeoccitāniceoccitānicaoccitānicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeoccitānicīoccitānicaeoccitānica
genitiveoccitānicōrumoccitānicārumoccitānicōrum
dativeoccitānicīsoccitānicīsoccitānicīs
accusativeoccitānicōsoccitānicāsoccitānica
ablativeoccitānicīsoccitānicīsoccitānicīs
vocativeoccitānicīoccitānicaeoccitānica

Quick answers

What does occitānicus mean in Latin?
occitānicus, a adjective, means “of, from or relating to the region of Occitania, France or the Occitan language”.
How do you pronounce occitānicus?
In classical Latin, [ɔk.kɪˈtaː.nɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ot.t͡ʃiˈtaː.ni.kus].