adjectivefirst/second-declension adjective
occitānicus
occitānicus (feminine occitānica, neuter occitānicum)
Classical[ɔk.kɪˈtaː.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[ot.t͡ʃiˈtaː.ni.kus]
Meaning
- adjectiveof, from or relating to the region of Occitania, France or the Occitan language
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | occitānicus | occitānica | occitānicum |
| genitive | occitānicī | occitānicae | occitānicī |
| dative | occitānicō | occitānicae | occitānicō |
| accusative | occitānicum | occitānicam | occitānicum |
| ablative | occitānicō | occitānicā | occitānicō |
| vocative | occitānice | occitānica | occitānicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | occitānicī | occitānicae | occitānica |
| genitive | occitānicōrum | occitānicārum | occitānicōrum |
| dative | occitānicīs | occitānicīs | occitānicīs |
| accusative | occitānicōs | occitānicās | occitānica |
| ablative | occitānicīs | occitānicīs | occitānicīs |
| vocative | occitānicī | occitānicae | occitānica |