adjectivethird-declension two-termination adjective
occipitofrontālis
occipitofrontālis (neuter occipitofrontāle)
Classical[ɔk.kɪ.pɪ.tɔ.frɔnˈtaː.lɪs]Ecclesiastical[ot.t͡ʃi.pi.to.fronˈtaː.lis]
Meaning
- New Latintwo terminationoccipitofrontal
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | occipitofrontālis | occipitofrontālis | occipitofrontāle |
| genitive | occipitofrontālis | occipitofrontālis | occipitofrontālis |
| dative | occipitofrontālī | occipitofrontālī | occipitofrontālī |
| accusative | occipitofrontālem | occipitofrontālem | occipitofrontāle |
| ablative | occipitofrontālī | occipitofrontālī | occipitofrontālī |
| vocative | occipitofrontālis | occipitofrontālis | occipitofrontāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | occipitofrontālēs | occipitofrontālēs | occipitofrontālia |
| genitive | occipitofrontālium | occipitofrontālium | occipitofrontālium |
| dative | occipitofrontālibus | occipitofrontālibus | occipitofrontālibus |
| accusative | occipitofrontālīs occipitofrontālēs | occipitofrontālīs occipitofrontālēs | occipitofrontālia |
| ablative | occipitofrontālibus | occipitofrontālibus | occipitofrontālibus |
| vocative | occipitofrontālēs | occipitofrontālēs | occipitofrontālia |
Origins
Proto-Indo-European *h₁ep-der. Proto-Indo-European *h₁épsder. Proto-Indo-European *h₁óp(i) Proto-Italic *op Latin ob Latin ob- substratebor.? Proto-Indo-European *kap-? Proto-Indo-European *kap- Proto-Indo-European *káput Proto-Italic *kaput Latin caput Latin occiput Latin frons Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin frontālis Latin occipitofrontālis From occiput (“the back part of the head, the occiput”) + frontālis (“frontal”).
Descendants
- Englishoccipitofrontal
- Englishoccipitofrontalis