LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

occipitium

occipitium n (genitive occipitiī or occipitī)

Meaning

  1. neuterocciput (back of the head)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeoccipitiumoccipitia
genitiveoccipitiī
occipitī
occipitiōrum
dativeoccipitiōoccipitiīs
accusativeoccipitiumoccipitia
ablativeoccipitiōoccipitiīs
vocativeoccipitiumoccipitia

occĭpĭtĭum, ii, n. ob-caput,
I. the back part of the head, the poll, the occiput: in occipitio quoque habet oculos, pessima, Plaut. Aul. 1, 1, 25: umeris ad occipitium ductis, Quint. 11, 3, 160; Cels. 4, 2; Suet. Tib. 68: ne post occipitium exercitus relinqueret, behind his back, Varr. ap. Non. 245, 15.—Of animals, Plin. 11, 29, 35, § 107.— Prov.: frons occipitio prior est; v. frons; cf.: frontemque domini plus prodesse quam occipitium, Plin. 18, 5, 6, § 31.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin occipitium From occiput + -ium.

Descendants
  • Judeo-Italianצֵיפֵיצוֹ
  • Neapolitancepezzo

Quick answers

What does occipitium mean in Latin?
occipitium, a noun, means “occiput (back of the head)”.
What is the genitive of occipitium?
The genitive singular is occipitiī. occipitium is neuter, second declension.